ROAST: Specialty koffie in Middelland, Rotterdam

Aan energie heeft het Middellandplein nooit gebrek gehad, en ROAST gaat daarin mee in plaats van zich ervan af te keren. De zaak zit vol planten en kijkt recht op het plein uit, met ramen open naar trambellen en marktgeluid. Op een werkdag hebben de vaste gasten om negen uur hun tafel al ingenomen. Dit is een buurtzaak in de volle betekenis: barista's die gezichten kennen, een terras dat volloopt zodra de zon doorkomt en een gesprekstoon die nooit echt overslaat in chaos.

Voor de espresso werken ze met Giraffe Coffee Roasters, een Rotterdamse naam die hier met respect wordt behandeld. Getrokken op een goed onderhouden La Marzocco, en de flat white houdt zijn microfoam netjes vast. Interessanter is toch de V60. ROAST wisselt gastbonen af van Manhattan, Friedhats, DAK en A Matter of Concrete, dus de licht gebrande single origin die deze week op de bar staat (een gewassen Ethiopiër, een experimentele Colombiaan) is over een maand een andere. Een kleine maar oprechte vorm van nieuwsgierigheid, in een stad die nogal eens op huisblends leunt.

Matchadrinkers worden ook serieus genomen. De Michi Matcha Latte gebruikt volledig herleidbare thee van ceremonial grade, opgeschuimd met haver of zuivel. Dat is duidelijk geen verplicht nummertje op de kaart.

Het eten volgt de Australische logica van all-day breakfast: royaal belegde bagels, eieren zoals jij ze wilt, brunchborden die eerder stevig zijn dan fijntjes. Vegetarisch, vegan en glutenvrij horen bij de kaart in plaats van dat ze er als vervanging tussen zijn gepropt, en dat telt op zo'n multicultureel plein. Ellis en Kim openden de zaak in 2020 met het Antipodische cafémodel voor ogen, en Bas, die in 2024 overnam, heeft die identiteit intact gelaten. Het voelt nog steeds als een zaak gebouwd door mensen die tijd doorbrachten in cafés in Melbourne of Wellington en vonden dat Rotterdam-West er ook een verdiende.

Wil je een plek bij het raam en een rustige pour over, kom dan halverwege een weekdagochtend. De brunchservice in het weekend is een heel ander verhaal: laptoptafels wijken, het terras zit snel vol en het lijkt of het hele plein door de deur naar binnen wordt geleid. Hoe dan ook, dit is een zaak die je meer dan één keer moet bezoeken, al was het maar om te zien wat er dit keer door de V60 loopt.